جنبش اعتراضی در اروپا گسترش یابنده است. اعتراضهای دورهی اخیر برخاسته از مجموعهای از مسئلههاست، از جمله هزینههای فزاینده زندگی، کالاییشدن مسکن و افول خدمات عمومی. اعتراضها در قالب حرکتهای دانشآموزی−دانشجویی، کارگری و مدنی یا ترکیبی از آنها نمود پیدا کردهاند. فرانسه: دانشآموزی−دانشجویی، کارگری اسپانیا: بحران مسکن آلمان: کارگری و سپس دانشآموزی-دانشجویی آلبانی: زیستمحیطی، علیه فساد یونان، اتریش و ایرلند: دانشجویی ایتالیا: علیه «فرمان امنیتی» دولت... تا کنون به نظر میرسد که تغییری اساسی رخ ندهد و باید انتظار داشت که اعتراضها، حتا اگر موقتا فروخوابند، در آینده به این شکل یا آن شکل ادامه یابند. پرسش: در چه سطحی از انتزاع مشخص میتوانیم همهی این حرکتها را به هم ارتباط دهیم و همریشه دانیم؟ و باز در در چه سطحی از انتزاعی مشخص میتوانیم نارضایتیها و اعتراضها، به ویژه در میان جوانان در ایران را در همجنسیشان با این حرکتها موضوع بررسی قرار دهیم؟ انتزاع مشخص، ترکیبی است ظاهرا متناقضنما که فهم و معرفی آن به هگل برمیگردد. کلید فهم پدیدههای عمومی و دورانی.
محمدرضا نیکفر
اطلاعیه کلابهاوس گدار اپوزیسیون چیست؟ راهگشا یا مانع؟ مهمانان: محمدرضا نیکفر علی افشاری ژاله وفا چهارشنبه ۲۲ مهر ساعت: ۱۸:۰۰ (اروپای مرکزی) ۱۹:۳۰ (تهران) در کلاب گدار میتوانید با عضویت در این کانال ها به آرشیو برنامه های این کلاب و برنامههای اعلامی آن دسترسی داشته باشید آیدی: @clubhouseGodar در یوتیوب:
سجاد در پاسخ به نخستین دیوارنوشت من از سر مهر چنین نوشته است: «مایه مباهات من است و امیدوارم که دیگر اندیشمندان هم بیایند و حاشیهها و نقدهای درخور و شایسته بنویسند. کاری که من انجام دادهام در برابر یک عمر تلاش پایدار در دانشاندوزی و اندیشه انتقادی کسانی چون شما ناچیز بوده است و آن را وظیفه هر دانشجو و دانشپژوه میدانم که آنچه میآموزد و در مییابد به کار بیندازد. حالا با خواندن دیوارنوشت شما به نظرم آمد که شاید برخی دیوارنوشتهها باید عمر درازتری داشته باشند (امکانی مانند پین کردن چند یادداشت برای اینکه زمان بیشتری روی دیوار بمانند).»
با لطف و کاردانی دوست دانشورم سجاد سپهری امکان اقامت در این خانه مجازی را یافتهام. این خانه دارای دیواری است که میتوان روی آن اعلامیه و روزنامه چسباند. این، یادداشت نخستین است. در این سایت به تدریج نوشتههای قدیم و جدید را منتشر خواهم کرد. از دورهی اخیر میآغازم، یعنی نوشتههای جدیدتر. برای نوشتههای قدیم و قدیمتر وقت لازم دارم. باید فهرستشان کنم و مقدم بر آن پیدایشان کنم. یافتن و بازخوانی و ویرایش نوشتههای پیشین، عذابآور است. زحمت هم دارد، چون برخی از آنها به صورت دستنویس هستند. همواره میخواستم نوشتههای قدیم را دستهبندی کنم، یا یادداشتی را تکمیل کنم، تا به صورت کتاب درآورمشان. اما ترجیحم آن بود که وقتی را که برای این کار به هدر میرود، صرف خواندن و نوشتن کنم. اکنون شاید این سایت بهانهای شود برای جمعآوری مجموعهی نوشتهها، تنها به این خاطر که ثبت شود که در آن روزگار به سر آمده کسی این گونه فکر میکرد. در دستهی مقالهها، نوشتههای روزآمد میگنجند که از مقولهی دخالت و اظهار نظر در امور سیاسی و اجتماعی روز هستند. در دستهی جستارها نوشتههایی منتشر میشوند با بار نظری. قرار است به یاری سجاد عزیز، کلاسهای عمومی شده و ویدئوهای آنها هم در سایت گذاشته شوند. این سایت دارای بخشی است به عنوان کتابخانه که آن را بسی فواید است، از جمله در آن خواندنیها را پیشنهاد خواهم کرد و در پایان این یادداشت دوباره برگردم به دیوار، بخش در نظر گرفته شده برای یادداشتهای روزانه. فکری جرقه میزند که میتوان آن را بدون این پا و آن پا کردن روی دیوار نگاشت و منتظر درآوردن آن در قالب مقاله نماند. به چسباندن اعلامیه روی این دیوار شوق دارم و مرا به یاد عنفوان جوانی میاندازد. امیدوارم این شوق پایدار بماند.